Tur til Storavatnet

Denne gongen var vi på tur med idrettsklassen. Vi starta med eit lite oppmøte om måroen, og då fann vi ut at kunn 8 av 15 frå allmenn skulle vere med på turen. Derfor måtte me lage nye grupper, der 2 frå allmenn måtte vere på gruppe med 4 frå idrett. Så tok vi buss til Kaupanger, og starta å gå. Vi hadde blitt advart om at turen opp kunne bi tung i og med at det var 800 høgdemeter. Men turen var ikkje så tung som forventa, og vi kom oss opp på 3-4 timar, inkludert pausar. Då vi kom opp, måtte dei frå allmenn instruere idrett i å lage gapahuk, og idrett måtte instruere oss i å lage bål. Dette tok ca heile dagen, men vi fekk tid på kvelden til kos rundt bålet. Vi grilla og kosa oss, og leikte nåken leikar i mørket. Sidan Torgeir nettopp hadde fortalt ei historie om ein mann som dreiv å vandra i området, valde eg å ikkje vere med på desse leikane som føregjekk i mørket utan hovelykter. Dagen etter stor vi opp ganske tidleg, pakka ned og åt frukost. Deretter gjekk allmenn heim, men idrett fortsatte vidare, for å sove ute ei natt til.

Eg tykte turen gjekk ganske bra. Gapahuken fungerte bra, og vi vart ikkje blaute sjølv om det vart kaldt om natta. Maten var og god, og vi koste oss.

Det som var mindre bra var at eg hadde tatt med feil mat, og klarte derfor ikkje å ete så mykje frukost. Det var også veldig kaldt på føttene om natta, så eg sov ganske dårleg. På vegen ned att vart eg også dårleg, som øydela litt for meg. Då orka eg ikkje å delta i så mykje; blant anna førstehjelp og å finne vegen heim med hjelp av kart og kompass.

Måla for denne turen var:

•       Planlegge, gjennomføre og vurdere turer knyttet til lokal friluftslivstradisjon

•       Planlegge gjennomføre og vurdere tur med overnatting ved vatnmiljø.

•       Kle seg hensiktsmessig og lære utstyret å kjenne slik at dette ikkje vert nokon begrensing for turen.

•       Praktisere bestemmingar for friluftsliv og allmenn ferdsel i utmark og ta hensyn til naturen me ferdast i.

•       Lage mat på Bål

•       Overnatte i gapahuk

•       Lære førstehjelp i fjellet 

Sjølve turen gjekk veldig bra, og for min del hadde eg med akkurat nok klede, sjølv om det vart kaldt på føttene om natta. Å lage mat på bål var ikkje noko problem, sjølv om det tok litt tid før deigen på pølsa (pinnebrød) var gjennomsteikt. Gapahuken var heilt grei, sjølv om me blei liggande i ein liten nedoverbakke. Vi skulle jo instruere idrett i dette, men eg tykte dei var flinke å ta ansvar sjølve, så vi trengde eigentleg ikkje å instruere så masse. Førtehjelpskurs hadde vi også på vegen ned. Sjølv om eg ikkje deltok så veldig mykje på det, så lærte eg masse.

Gruppa fungerte bra, tykte eg. Det var nokre endringar i og med at vi var så få. Elles klarte vi å bygge ein gapahuk, og alle bidrog med å finne ved til bålet.

Denne gongen ville eg hatt med meg anna mat til frukost og som niste. Sidan eg ikkje fekk i meg så mykje niste første dagen på vegen opp, vart eg veldig sliten heilt på slutten av turen. Kanskje eg også ville vore meir kreativ med middagen? Vi hadde pølse, og idrett hadde laks med grønsaker ++ Pølse gjekk fint, og var enkelt å tilberede, men laksen såg også veldig god ut J

Denne turen lærte eg korleis vi skal lage gapahuk; kvar den bør plasserast, korleis vi skal få vegg, og korleis den skal stå i forhold til vind. Eg lærte førtehjelp, og korleis ein skal lage bål som skal vare lenge.

Denne turen var veldig kjekk, og sidan veret var betre var også humøret litt betre, og det var lettare å lage gapahuk. Idrettsklassen var kjempegrei å vere med!